نمايندگان ، مسئول كاهش نگراني

یکی از مشکلات جامعه امروزی ، وجود روز افزون نگرانی هاست. نگرانیهای افراد جویای کار ، افراد سرمایه گذار ، نگراني از تورم و گراني ها ، نگرانیهای عدیده شخصی و اجتماعی.       

آیا تا به حال از خود پرسیده اید چرا بچه ها نگرانی ندارند یا کمتر نگرانی دارند؟ به نظر من چون مطمئن هستند کسی بالای سرشان هست که مشکلاتشان را متحمل شده و برطرف کند . غذا و لباس فراهم نمايد ، محل خواب را آماده کند ، به فکر پرداخت پول آب و برق و تلفن باشد و ... به همین دلیل بچه ها نگرانی ندارند و در عوض بزرگترها نگرانی بزرگ شدن بچه ها را نیز دارند .    

در جامعه مدنی امروز ، با تقسیم کار ، برای برداشتن فشارهای نگران کننده از روی دوش مردم ، انتخابات انجام می شود تا مردم نماینده های خود را براي قوه مقننه و مجريه  انتخاب كنند و سپس به آنها حقوق ، اختيارات و امکانات میدهند تا بجای موکلان خود مقداری از نگرانیها را متحمل شده و برطرف کنند تا آنها بتوانند بدون نگرانی به زندگی عادی و بدون دغدغه بپردازند.         

بنابراین در جوامعی که دولت و نمایندگان مجلس وظایف خود را بخوبی انجام می دهند ، نگرانیها در افراد جامعه کمتر است و در نتیجه افراد مثل بچه ها از زندگی لذت می برند .حال حساب کنید جامعه ای هم خرج نماینده را بدهد و هم نماینده به جای برداشتن نگرانیها ، خود نگرانی تولید کند ، چه فشار طاقت فرسا و نگران کننده ای بر افراد آن جامعه بار خواهد شد.         

میگویند فردی در روزنامه ، آگهی استخدام داده بود که جویای کسی است که بتواند نگرانیهایش را برداشته و حمل کند. فردی مراجعه کرده و به استخدام او در آمده بود تا نگرانیهای این فرد را بر دوش خود بکشد. دوستی از این مرد می پرسد: شنیده ام فردی را برای بردن نگرانیهایت استخدام کرده ای؟    
میگوید : آری . 
می پرسد : خوب ! ماهیانه چقدر حقوق به او میدهی؟         
میگوید : ماهی ده میلیون تومان!       
با نگرانی می پرسد: چی؟ ده میلیون تومان؟ این پول را میخواهی از کجا بیاوری تا به او بدهی؟ میگوید :این دیگر مشکل اوست که باید نگران باشد ، من برای همین او را استخدام کرده ام!

         
بگذريم .

آیا کسی حاضر است نگرانیهای ما را با حقوقی که دريافت ميكند و اختياراتی  كه به دست مي آورد بدوش بگيرد؟