| تبليغات | X |
در اختتاميه جشنواره مطبوعات چه گذشت ؟
درپی نامگذاری سال 86 از سوی مقام معظم رهبری به عنوان سال « اتحاد ملی و انسجام اسلامی » ، با توجه به اهميت موضوع ، انصافاً وقت زيادي صرف كردم و در خصوص علل و اهميت اين نامگذاری ، راه های تحقق و موانع آن و...مطلبی نوشتم كه در چهار شماره نشريه آوای كاشمر به چاپ رسيد و همين مقاله در « چهاردهمين جشنواره مطبوعات كشور » و در بخش ويژه ، «مقام اول» كشور را كسب كرد .
شنبه نوزدهم آبان ماه از دبيرخانه اين جشنواره تماس گرفتند و مرا به مراسم اختتاميه دعوت كردند تا لوح تقدير و جايزه مربوطه را دريافت كنم . ابتدا تصميم گرفتم در معيت يكی از دوستان با اتومبيل عازم تهران شوم ولی به علت گرفتاری كه برای وی پيش آمد به دنبال تهيه بليط هواپيما رفتم ولی موفق نشدم و از شركت در مراسم باز ماندم .
اما خبرها حكايت از آن دارد كه آنچه در مراسم اختتاميه روی داده ، اعتراض برخی از اصحاب مطبوعات را برانگيخته است . يكي از موارد ، بروز ناهماهنگی و بینظمیهايی در برگزاری مراسم اختتاميه جشنواره به دليل دخالت تيم حفاظت رئيسجمهوری در جريان مراسم و بيرون كردن صاحبان غرفه ها و نيز مردم از محل برگزاري مراسم در هنگام حضور آقای احمدی نژاد بوده است كه حتی صدای "عباس سليمی نمين"، از چهره های سرشناس مطبوعاتی جناح راست و يکي از داوران چهاردهمين جشنواره مطبوعات را هم در آورده است كه مي گويد ، به هنگام حضور آقاي احمدي نژاد «تشريفات رياست جمهوری مانع ادامه اهدای جوايز نفرات دوم از سوی صفار هرندی وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی شد زيرا يكی از عناصر تشريفات وارد سن شده و به طور نامناسبی جلوي ادامه جلسه را ، آن هم به اين علت كه وزير ارشاد بايد به مراسم استقبال از رئيسجمهور برود ، گرفت ...و اعلام شد بقيه بعداً بيايند جوايز خود را دريافت كنند. در حالی كه برای منتخبان ، اين يك روز تاريخی و به ياد ماندنی است و حائز اهميت است كه روی سن بروند و جوايز خود را از عناصر پيشكسوت روزنامهنگاری و يا يك مسئول سياسی برجسته دريافت كنند ».
ظاهراً خيلی از افرادی كه بايد در اين مراسم مورد تجليل قرار میگرفتند ، مورد تجليل قرار نگرفتند . حتی برخی رشتهها اعلام نگرديده و رتبههای سوم هم اصلاً جوايز را دريافت نكرده اند. سليمی نمين گفته است : «فكر میكنم اين حضور رئيسجمهور كه قرار بود منجر به تقويت جشنواره مطبوعات شود با نوع برخورد تشريفات رياست جمهوری كاملاً نتيجه معكوس داد».
گويا رفتارتيم حفاظت با مردم و صاحبان غرفه ها بسيارنامناسب بوده و به جاي آنكه از قبل در محل مستقر شوند و به تفتيش و بازرسی بپردازند ، وارد نمايشگاه شده و مديران مطبوعات و برخی از دستاندركاران ارشاد را از سالن بيرون كرده اند. سليمی نمين ، با تأکيد مي گويد «حتماً بايد مسئول حفاظت رئيسجمهوري مورد توبيخ قرار گيرد» زيرا «با اين كار حفاظت رياست جمهوری ، زحمات وزارت ارشاد و زحمات رياست جمهوری كه وقت گذاشته و در اختتاميه حضور يافت، تحت تأثير قرار گرفت».
مطلب ديگري كه موجب اعتراض بوده ، نوع گزينش برخي مطبوعات به عنوان" "مطبوعات منتقد دولت" است و صداي سليمي نمين را در آورده كه «اينها که حامي رئيس جمهور هستند.» وي مي گويد : « به عنوان مثال نخستين گزينش از سوی ياران رسانهای رئيسجمهور به عنوان منتقد دولت، "روزنامه كيهان" بود. جامعه مطبوعاتی روزنامه كيهان را به عنوان روزنامه منتقد دولت نمیشناسند بلكه به عنوان روزنامه حامی دولت میشناسند. لذا وقتی نخستين انتخاب روزنامه كيهان است اين تلقی میشود كه شاخص انتقاد در ميان مشاوران مطبوعاتی رئيسجمهور چگونه است. اين شاخصها به هيچ وجه در جامعه مطبوعاتی قابل قبول نيست… دومين روزنامهای كه از سوی رئيسجمهور به عنوان رسانه منتقد دولت مورد تجليل قرار گرفت "روزنامه رسالت" بود، آن هم به خاطر مقاله "انبارلويی" در خصوص وزارت نفت. در اين مورد نيز هيچكس روزنامه رسالت را به عنوان منتقد رئيسجمهور نمیشناسد. چگونه مشاوران رياست جمهوری روزنامه رسالت را به عنوان دومين روزنامه منتقد دولت اعلام كردند؟ اين به نظر من در واقع ناقض آن اهداف رياست جمهوری است.»
" حزب الله " هم نوشت : « اجراي موسيقی گروه كنسرت محمدجليل عندليبی و همخوانی يكی از زنان خواننده كه صدايی رساتر از خواننده مرد، يعنی حسين مختاباد داشت، باعث تعجب اهالی رسانه شده بود. اساساً خوانندگی زن چه بهصورت تكخوانی يا همخوانی آن هم در مراسم اختتاميه جشنواره مطبوعات كه مستقيم از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هدايت میشود، چه توجيهی دارد؟» .