********************************  

این روزها ، صدا و سیمای کشور ما اخبار و گزارش های زیادی را در مورد اعتراضات "وال استریت" منتشر و برخی مسئولان نیز توجه خود را معطوف به این موضوع كرده اند، اما واقعاً "وال‌استريت" و اهداف آن چیست؟
«وال ‌استريت» يكي از خيابان‌هاي نیویورک ‌آمريكاست كه بازارهاي مالي و بورس در آن قرار گرفته است و گروهي از مردم این شهر كه اتفاقاً در اين بازار هم سهم دارند، چندهفته ای است كه با اعلام نارضايتي از اوضاع نامساعد اقتصادی، در برابر ساختمان بورس اوراق بهادار نیویورک در خیایان وال استریت تجمع و اعلام کرده اند تا زمانی که به خواسته هایشان رسیدگی نشود، به اعتراضات خود پایان نخواهند داد.این معترضان اعتقاد دارند که مدیران مالی در وال استریت مسبب همه مشکلات مالی و اقتصادی آمریکا هستند. به عبارت دیگر، مسبب نابسامانی این وضع را، شرکت‌ها و بانک‌های آمریکا می‌دانند که با طمع سیری‌ناپذیر خود، زندگی را بر بسیاری از مردم تنگ کرده‌اند. بنابراین، هدف این گروه، مبارزه با شرکت‌ها و مؤسسات مالی و نماد آن، یعنی وال‌استریت است. به همین علت است که نام این جنبش ،«وال‌استریت را اشغال کنید» انتخاب شده است. معترضان، خواستار وضع قوانین و مقرراتی در مورد اخذ مالیات بیشتر از این بخش هستند.

اما برخی تحلیلگران معتقدند که حکایت دیگری در پشت صحنه این اعتراضات وجود دارد و آن، سناریوی طراحی شده از سوی "حزب دموكرات" برای ایجاد فشار بر "جمهوریخواهان" جهت موافقت با لایحه گرفتن مالیات اضافه از پولداران است زیرا، جمهوریخواهان هم اکنون با دو پیروزی پیاپی در انتخابات كنگره و سنا، عملاً قوه قانونگذاری آمریكا را در اختیار دارند، و در این شرایط حاضر نیستند به هیچ وجه با لایحه دولت باراك اوباما برای گرفتن مالیات اضافه از میلیونرها موافقت كنند، چرا كه این موضوع، علاوه بر تأثیر منفی بر لابی های سرمایه داری حامی آنها، می تواند برگ برنده ای برای دموكراتها در انتخابات ریاست جمهوری تابستان آینده باشد كه مجوز تداوم حضور دموكراتها را در كاخ سفید صادر كند. از سوی دیگر، جمهوریخواهان می خواهند در مقابل اعتراضات وال استریت نیز قرار نگیرند و در ظاهر به سوی احساس همدردی و حمایت معنوی از معترضان وال استریت حركت می كنند، اما در باطن، اعتراضات وال استریت را پروژه دموكراتها برای تحت فشار قرار دادن خود می دانند.

با این حال، تجربه جریانات اعتراضی در آمریكا نشان می دهد در بحرانها و معضلات اجتماعی، ایجاد و دامن زدن به اعتراضات خیابانی و سمبلیك، به منزله سوپاپ اطمینانی برای حاكمیت ایالات متحده عمل می كند و از این رو بسیاری معتقدند جنبش وال استریت نه به عنوان نهضتی ضداقتصاد آزاد و سرمایه داری و لیبرالیسم، بلكه ترفندی از سوی سیستم سرمایه داری برای مدیریت اعتراضات اجتماعی است.