| تبليغات | X |
دعوای رسانه ای اصولگرایان
*******************************
در حالی که به گزارش ایسنا، "عليمحمد غريباني" رئيس دورهيي شوراي هماهنگي جبهه اصلاحات از تلاش اصلاحطلبان براي برگزاري همانديشي سراسري در روز عيد غدير خُم و اعلام نظر نهايي اين جریان سياسي درباره انتخابات آتي مجلس پس از اين همانديشي خبر داده و اعلام کرده است: «وضع اصلاحطلبان در انتخابات آتي مجلس در اين همانديشي، كه اواخر آبان ماه برگزار خواهد شد، بررسي ميشود و پس از آن همايش، نظر نهايي اصلاحطلبان درباره انتخابات آتي مجلس اعلام خواهد شد»، ولی همچنان برخی از سران اصولگرا اصرار دارند که "اصلاحطلبان در حال كار انتخاباتي به شكل چراغ خاموش هستند و ليست خود را تهيه و منتشر كردهاند و در شهرستانها نيز مشغول كار انتخاباتي هستند."البته دلیل اصرار سران جناح راست برای اینکه بگویند اصلاح طلبان در حال انجام فعالیت های انتخاباتی هستند، آنست که در اردوگاه اصولگرایی،با وجود تلاش واصرار بزرگان این جناح، نه تنها پروژه وحدت با مشکل مواجه شده است بلکه دیگر اُمیدی به رفع اختلافات درونی جناح راست نیست و حتی نگرانی از افزایش این اختلافات وجود دارد که این روزها به عرصه رسانه های آنها کشیده شده است. بنابراین به دليل عدم موفقيت در این زمینه و در حالی که وحدتشان دور از دسترس به نظر می رسد، اكنون به این فکر افتاده اند که شاید پروژه "اصلاح طلب هراسی" بتواند گِرهی از مشکلات آنان بگشاید. لذا سعي دارند با استفاده از ابزار «اصلاحطلب هراسي» و القاي ورود اصلاحطلبان به كارزار انتخابات و امكان پيروزي آنان، شايد طيف حامي آقای احمدينژاد و "جبهه پایداری"را مجاب به قبول حضور در كميته وحدت اصولگرايان كنند، گرچه خود به خوبي ميدانند تاكنون اصلاحطلبان براي شركت در مبارزات انتخاباتي هيچ برنامهيي ندارند.به عنوان مثال، "محمد نبی حبیبی" دبیرکل حزب مؤتلفه اسلامی با استفاده از تاکتیک قدیمی و همیشگی دشمن فرضی، می گوید:« اگر اصولگرایان در انتخابات به جان هم بیفتند،فرش قرمز در جلوی پای دوم خردادی ها پهن کرده اند.»
آنچه مسلّم است،در حال حاضر اختلافات اصولگرایان عمیق تر گردیده و حتی به سطح رسانه های آنان راه یافته است. موضوعی که با اندکی گشت و گذار در سایت های منسوب به اصولگرایان می توان دریافت که اختلافات آنان به عرصه "درگیری رسانه ای" کشیده شده و به دو دسته تقسیم شده اند:
الف : عده ای از اصولگرایان تندرو یا همان"جبهه پایداری" که از سوی اصولگرایان سنتی "گروه تازه کار" نامیده می شوند، چهرههاي ارشد راست سنّتي اعم از لاريجاني ، قالیباف، مطهري، باهنر، احمد توكلي و... را متهم می کنند که در برابر معترضان حوادث بعد از انتخابات سكوت نموده يا حتي در ماههاي اول، مخفيانه از آنها حمايت کرده اند. "حميد رسايي" نماينده حامي دولت ميگويد که حكم چنين اتهامي، «اخراج است از شوراي وحدت اصولگرايان تا سهم نبرند.» وی در این خصوص نقش اصلی را بر عهده گرفته تا از طریق سایت خویش، دیگر اصولگرایان را متهم ساخته و از دایره اصولگرایی اخراج نماید. به عنوان نمونه، وي می گوید که" باهنر در يك جمع خودي پيش از انتخابات گفته بوده بايد به موسوي نزديك شد تا اگر او پيروز شد بتوانيم از او سهم بخواهيم." اما اصولگرايان سنّتي در پاسخ ميگويند، اينها تندروها هستند و « این یک مرض است که این افراد به آن مبتلا هستند» و ما متهم هستيم كه چرا با رفتاري تُند با اصلاحطلبهاي معترض همانند آنها برخورد نكرديم. به عنوان مثال "باهنر" می گوید يكي از همين نمايندگان تندرو ميگفته «سه نفر معترضين را بديد به من تا در ميدان قيام تهران اعدامشان كنم.»
ب : گروه دیگر اصولگرایان که شاید بتوان گفت عقلای جناح راست هستند خود را از این اتهام مبرّا می دانند و می گویند اقداماتشان در حوادث پس از انتخابات 88 به نفع اصولگرايان و به ضرر اصلاحطلبها بوده و معتقدند که در مقابل، كارهايي كه احمدينژاد انجام داده آتش اعتراضها را شعلهورتر نموده؛ از ماجراي تجمع در ميدان وليعصر و سخنان احمدينژاد در آن ميدان و تحريك معترضان پس از انتخابات تا همان حرفهايي كه در مناظرهها به رقبايش گفت و سكوت يك دفعهيي بعد از شعله ور شدن اعتراضها كه احمدينژاد و نزديكانش حتي يك بار هم عليه معترضان موضع نگرفتند. اینها می گویند، بازخواني عملكرد و مواضع رئيس مجلس و آقای احمدی نژاد در ايجاد، مقابله و مهار حوادث پس از انتخابات88 ضروري است، تا ببينيم كدام يك به وظيفهشان در قبال آن ماجرا بهتر و درستتر عمل كرده و كدام يك موضع مناسبتري گرفته اند. عقلاي جناح راست درباره اختلافات اصولگرایان نیز، جبهه پایداری را متهم می سازند که اين آتشي است كه گروه«تازه كار اصولگرا» براي سهم خواهي بيشتر به راه انداخته تا با تاكتيك متهم كردن اصولگرايان به همراهي با حوادث بعد از انتخابات88، آنها را از صحنه بيرون كرده و خودشان سهم بيشتری ببرند.
در این میان، اصلاحطلبان فعلاً بيآنكه بر آتش اين اختلاف بدمند سكوت كرده و نظاره گر جنگ قدرت اصولگرایان هستند و به اين حرفها و دعواهای رسانهيي اصولگرايان واكنشي نشان نميدهند.