| تبليغات | X |
*******************************
در آموزه های دینی ما،«دروغ » ریشه بسیاری از گناهان و مفاسد معرفی و در سخنان پیامبر اسلام(ص) و ائمه معصومین(علیهم السلام) به شدت از آن نهی گردیده است .
"دهخدا" در لغت نامه خویش، دروغ را «سخن ناراست، قول ناحق، خلاف حقيقت، مقابل راست، مقابل صدق مي داند و مصادیق آن را در صدها بيت شعر بزرگاني همچون حافظ، سعدي، سنائي، صائب، مولوي، نظامي و ... نشان مي دهد. علاوه بر آموزه های دینی،كهن ترين اثر منثور ایران نیز که در تخت جمشيد براي ما باقي مانده، لوحه اي است كه دعاي مشهور داريوش كبير به خط ميخي بر آن نوشته شده و در آن آمده است: « خداوند اين كشور را از دشمن، از خشكسالي و از دروغ محفوظ دارد.»
سخن گفتن و نوشتن در ذمّ اين پديده معيوب، ويژه ايراني و ايرانيان و مسلمان و مسلمانان نيست بلکه در سایر ممالک و فرهنگ ها نیز امری ناپسند بشمار می آید و حتی ضرب المثلهاي فراواني در دنيا يافت مي شود كه زشتي دروغ را نشان مي دهد. به عنوان مثال، چيني ها مي گويند: «قاتل يك بار مي كُشد، كسي كه دروغ مي زند هزار بار.»
علیرغم مذموم بودن این پدیده و عواقب وخیم آن ، با این حال، دروغ گزینه ای همیشه حاضر و چند منظوره است كه همواره با حیات جوامع مختلف آميخته گشته و حتی سردمداران برخی از کشورها نیز به دروغگویی متصف گردیده اند و "آدولف هیتلر" و "گوبلز" مشهورترین های متصفان سیاسی این صفت هستند.
در صفحهٔ ۵۱ گزارشی که از طرف دفتر خدمات استراتژیک ایالات متحده در مورد شرح حال روحی "هیتلر" منتشر شده چنین آمده است: «اولین قانون او این است که هیچوقت نگذارید مردم دلسرد شوند، هیچوقت خطا و تقصیری را نپذیرید، هیچوقت تصدیق نکنید که دشمن ممکن است صفت خوبی داشته باشد، هیچوقت جایی برای جایگزین باقی نگذارید، در آنِ واحد روی یک دشمن متمرکز شوید و تقصیر هر اتفاق بدی را بر گردن او بیاندازید. مردم دروغ بزرگ را زودتر از دروغ کوچک باور میکنند و اگر دروغی را مکرراً تکرار کنید، دیر یا زود آن را باور خواهند کرد».
اما"اسلاوی ژیژک" در تحلیل نظری دروغ به مثابه یک عنصر همیشه حاضر در ترکیب سیستم های سیاسی سوار بر اسب قدرت، اشاره جالبی دارد. وی می گوید:
«ساعت تاریخ از دورانی که قدرتِ دروغ کاربردهای همه جانبه داشت، گذشته ، چرا که بینش جوامع به پدیده ها و متغیرها دچار تحولات بنیادین شده است».