پنهان کاری چرا؟!

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

وزنه برداری ایران به همان میزان که به واسطه مدال آوری حسین رضازاده در جهان شهره است، بتازگی در "دوپینگ" نیز توانسته یکی از سرآمدان باشد و حتی تعدادی از بازیکنان و مربیان کشورمان، مدعی دوپینگ خود حسین رضازاده نیز در مسابقات شده اند.
اما در حالی که "حسین رضازاده" سرپرست فدراسیون وزنه برداری کشورمان در ماه‏های اخیر بارها و در کمال خونسردی، تعلیق وزنه برداری ایران را تکذیب کرده است، برخلاف مصاحبه‏ها و تکذیب های مکررش، در نامه‏ای که دهم فروردین ماه سال جاری خطاب به "علی سعیدلو" رئیس سازمان تربیت بدنی نوشت، خواستار پرداخت جریمه 500 هزار دلاری، برای بازگشت شرایط به حال اولیه شد تا از دروغی بزرگ در این رشته رونمایی شود.                   
نامه رضازاده به این شرح است:     
«جناب آقای سعیدلو        
معاون محترم رئیس جمهور و رئیس سازمان تربیت بدنی        
با سلام،           
احتراماً با آرزوی سلامتی و عرض تبریک به مناسبت فرارسیدن سال نو، به پیوست نامه واصله از فدراسیون بین‏المللی وزنه برداری IWF مربوط به اعلام تصمیم هیات رئیسه فدراسیون مذکور مبنی بر رفع تعلیق و صرفاً اخذ جریمه 500000 دلاری فدراسیون وزنه برداری ایران تقدیم می‏گردد. لذا همانطوری که مسحتضرید در سال جاری رشته وزنه برداری در سال 89 در رویدادهای مهمی همچون المپیک نوجوانان در سنگاپور، بزرگسالان جهان (انتخابی المپیک 2012) در ترکیه و بازیهای آسیایی 2010 در چین حضور یابد، خواشمند است در خصوص پرداخت مبلغ مذکور دستور مقتضی را صادر فرمائید. 
حسین رضازاده   
سرپرست فدراسیون»      
با این تفاسیر، باید پرسید وزنه برداری ایران قرار است با تکیه بر دروغ و پنهان کاری به کدام قلّه برسد؟ و اصولاً چرا حسین رضازاه به مردم ایران خلاف واقع گفته و منکر تعلیق وزنه بردای ایران شده است.؟ البته شاید اکنون نیز گمان کند که مردم نمی دانند که پس از رفت وآمدها و درخواست های مختلف، تعلیق را به جریمه تبدیل کرده اند .    
جالب آنکه برخلاف نظر رضازاده، جمعی از پیشکسوتانِ وزنه برداری ایران از این تعلیق استقبال نموده و آنرا فرصتی برای پاک سازی وزنه برداری از لوث وجود ناپاکان شده اند. این پیشکسوتان که برخی از آنها عبارتند از: منوچهر برومند، محمد نصیری ، نصرالله دهنوی، مهدی عطار اشرفی، دکتر علی اصغر شهابی، سعید نیریزی، محمد نوری، محسن کله گیری و علی والامنش ، بهمن ماه سال گذشته در نامه ای متذکر شدند: «پیشکسوتان وزنه برداری (که در بالا نام برده شد) و تعداد زیادی از رؤسای هیئت های استانی، به اضافه داوران و مربیان ارشد و زحمتکش بومی وزنه برداری و عاشقان و دلسوختگان این رشته، همگی خواهان به تعلیق درآمدن فدراسیون وزنه برداری ایران و پاک سازی آن از لوث وجود ناپاکان و همچنین ندادن جریمه برای سومین بار از بیت المال به فدراسیون جهانی که رئیس آن یک یهودی است (جهت اخاذی و به قول بعضی ها پرونده ایران را باز نگه داشته تا هشتصد هزار دلار به حساب ایشان واریز گردد) می باشیم.»
به هرحال،بنظر می رسد که رضازاده خواستار آن است که وزنه برداری ایران برای سومین بار این دور باطل را با پرداخت باجی دیگر به عنوان جریمه به فدراسیون جهانی طی ‏کند و هیچ کس نپرسد که تا کی باید وزنه برداری کشورمان از بالا تا پایین درگیر این معزل بزرگ باشد و یک به یک اسطوره‏های خودساخته‏مان در این رشته قدرتی، با تست مثبت دوپینگ دستمایۀ هزار و یک کاریکاتور شوند و تمامی موفقیت‏هایشان لوث شود.
شاید رضازاده انتظار دارد که یک بار دیگر هم بر روی وقایعی که به وقوع می‏پیوندند‏، مردم ایران چشمانشان را ‏ببندند و در برابر اتفاقات اینچنینی سکوت اختیار کنند تا سرپرست جوانِ وزنه برداری که گویا هیچ کس‏ توانِ کنار گذاشتنش را ندارد، سر جایش باقی بماند. اما با پرداخت چنین رقمی و رفع این تعلیق، دیگر دیوار حاشای آن برای همیشه بلند خواهد بود.