بودجه ۸۹، مبهم و غیرپاسخگو

*******************

به هرحال و پس از ارائه با تأخیر لایحه بودجه به مجلس و علی‌رغم مخالفت‌های جدی صورت گرفته از سوی چهره‌های شاخص مجلس نسبت به بودجه 89، کلیات آن به تصویب رسید و کار بررسی لایحه بودجه در صحن علنی مجلس آغاز شد.
مهمترین انتقادات مطرح شده در سخنان مخالفان یعنی احمد توکلی، مصطفی کواکبیان، الیاس نادران، محسن کوهکن، جمشید انصاری، حسین دلاور، محسن بندپی، امیرحسین رحیمی و عوض حیدرپور نسبت به بودجه سال ۸۹ عبارت است از :
- "مبهم و غیر شفاف بودن "
- "بدنبال داشتن تورم بالا در سال آینده"
-"اختیارات فراوان به دولت برای خرج درآمد بدون الزام به پاسخگویی"
-"عدم مسئولیت اجرایی و پاسخگو نبودن دستگاه‌ها و نهادهای نظارتی"
-"کسری ۱۳هزارمیلیارد تومانی"  
-کسر تراز هزینه ۵هزارمیلیارد تومانی.
به گفته بسیاری از نمایندگان، دولت از ارائه این لایحه بودجه، تنها به دنبال گرفتن اجازه تام در خرج در آمدها به تشخیص خود بدون پاسخگویی به نهاد های نظارتی است.
"ستاری فر" رییس اسبق سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور نیز بودجه سال 89 را اینچنین توصیف می کند :«این روش بودجه نویسی مثل این می ماند پول نفت را در یک گونی بریزیم و با حکم‌های بسیار کلّی، بگوییم چگونه می خواهیم آن را خرج کنیم. گویا در قرن ۲۱ و در سال ۲۰۱۰ میلادی، هنوز یاد نگرفته‌اند که راه و رسم بودجه این نیست که با چند حکم کلی به یک گونی پول، بودجه بگوییم.»
"الیاس نادران" نماینده تهران در مجلس هم با بیان اینکه بودجه ۸۹ هیچ کدام از سیاست‌های ابلاغی از سوی مقام معظم رهبری را رعایت نکرده ، "مشخص نبودن نرخ تورم" ،"مشخص نبودن ضریب جینی و فاصله طبقاتی و سیاست‌های انضباطی مالی دولت"، "عدم حاکم شدن قوانین دائمی"، "نقض اساسنامه صندوق توسعه ملی"، "عدم تعیین منابع توسعه ملی و هدف گذاری‌ها" در این برنامه را از معایب بودجه ۸۹ دانست .
"توکلی" هم با انتقاد از بازتوزیع یارانه‌ها از محل درآمدهای نفتی گفت: «مگر حکومت وظیفه دارد همه مردم را جیره بگیر کند؟ همین امر باعث می‌شود که جامعه دچار خطرات فرهنگی و سیاسی شده و مردم را به دریافت کار نکرده عادت بدهیم.اگر قیمت نفت کاهش یافت و درآمدی برای پرداخت یارانه‌ها نباشد آن هنگام چه اتفاقی می‌افتد؟ »
و اما در پی اختلاف نظر دولت و کمیسیون تلفیق درباره میزان درآمد دولت ناشی از هدفمند سازی یارانه ها و تصویب مبلغ 20 هزار میلیارد تومان در کمیسیون تلفیق، دولت چشم به صحن علنی مجلس داشت تا بتواند به خواسته خود مبنی بر درآمد 40 هزار میلیاردی برسد. حتی آقای احمدی نژاد برای رایزنی و اقناع نمایندگان برای رأی دادن به پیشنهاد دولت به مجلس آمد و طی سخنان 45دقیقه‌ای خود در جلسه غیرعلنی تأکید کرد که اجرای این اهداف با درآمد مدنظر مجلس مبنی بر 20هزار میلیارد تومان قابل تحقق نیست و در نهایت دولت نمی‌تواند کاری انجام دهد که قابل ارزیابی از سوی مجلس باشد.
به گفته موسی قربانی: « تمام صحبت آقای احمدی نژاد در این جلسه این بود كه مجلس در خصوص بحث یارانه‌ها و 40 هزار میلیارد، به كار كارشناسی دولت اعتماد كند»، اما همچنان که غلامرضا مصباحی مقدم عضو کمیسیون اقتصادی مجلس پیش بینی کرده بود «بعید است مجلس نظر دولت درباره افزایش اعتبار هدفمند سازی یارانه ها به 40هزار میلیارد تومان را بپذیرد»، مجلس حرف آقای احمدی نژاد را نشنیده گرفت و پس از آنکه علی لاریجانی با تأمل اعلام کرد که "مجلس با 111 رأی مخالف درمقابل  105 رأی موافق به پیشنهاد دولت رأی منفی داد، رییس دولت که مانده بود تا نتیجه رأی گیری را بداند، با عصبانیت وچهره ای برافروخته مجلس را ترک کرد اما کواکبیان که هنوز خاطره مناظره اش با شریعتمداری در اذهان است، با صدای بلند گفت: "امروز مجلس واقعاً مجلس بود."
اینک بنظر می رسد همانطور که مصباحی مقدم گفته است: «دولت بهتر است به‌جاي بهانه‌تراشي در مورد قوانين مصوب مجلس، اگر خود را ناتوان در اجراي قوانين مي بيند ، قانون را كنار بگذارد تا دولتي كه توانمند در اجراي اين قانون است، اين كار را انجام دهد.»