تکرارقصه تلخ توقیف مطبوعات !

«آزادی مطبوعات در ایران در حد بسیار بالایی است.....در دولت نهم و دهم بیشترین مجوز و کمترین لغو امتیاز را شاهد بوده‌ایم. دولت هیچ عکس العملی نشان نمی‌دهد. ممکن است در اثر شکایتی، مطبوعه‌ای به دادگاه برود و قاضی مجازاتی بکند اما ما با مطبوعات برخوردی نکردیم.»
این جملات، سخنان دو هفته پیش آقای احمدی نژاد است و پیش از این هم حدود دو ماه قبل گفته بود: « این قبیل برخوردها را قبول نداریم و معتقدیم این رفتارها نشان دهنده روحیه دیکتاتوری است و همگان بدانند که این کشور دیکتاتوری بردار نیست و مسائلی که ۳۰ سال قبل بود، تمام شده است.....بنده این بگیر و ببندها را قبول ندارم، زیرا برخلاف صریح قانون است و با صِرف یک انتقاد از یک فرد درست نیست که با افراد برخورد شود.»
ولی علیرغم این سخنان، دیروز روزنامه "اعتماد" توقیف و هفته نامه"ایراندخت" و "سینا" لغو مجوز گردید و پیش از این نیز تنها از 22 خرداد امسال به بعد، روزنامه هاى "اعتماد ملى" ، "صداى عدالت"، "آريا" ، "كلمه سبز" ، "آرمان روابط عمومى" ،"فرهنگ آشتى" ، "تحليل روز" و"سرمایه" تعطیل شده اند و گفته شده است که در چهار سال اول دولت آقای احمدی نژاد، ده ها نشریه به وسیله قوه مجریه و هیأت نظارت بر مطبوعات توقیف یا لغو امتیاز شده اند(پارلمان نیوز) و شاید همین آمار موجب شده است که بر اساس گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز كه مقر آن در پاريس است،  ايران در زمينه آزادى مطبوعات در ميان ۱۷۵ كشور جهان، رتبه ۱۷۲ را کسب نماید.
توقیف و  لغو امتیازهای اخیر در حالی انجام شده است که آقای احمدی نژاد در بخشی از کنفرانس خبری بهمن ماه خود اظهار داشته بود: «معاون مطبوعاتی نه اجازه دارد روزنامه‌ای را لغو امتیاز کند و نه اجازه اعطای امتیاز دارد. بنابراین اگر توقیفی صورت بگیرد نیز از سوی هیأت نظارت است و نه معاونت مطبوعاتی، و چنان ‌چه لغو امتیاز مطرح باشد، باید پرونده در دادگاه مطرح و توسط قاضی بررسی شود.»
به نظر می ‌رسد این اظهارات رییس دولت در تناقض کامل با رویکرد معاونت مطبوعاتی خود می باشد، زیرا به قول "احمد توکلی" که در اواسط بهمن ماه به رییس دولت نسبت به وضعیت کنونی مطبوعات اعتراض کرده، در نامه خود نوشته است : « طی ماه گذشته، هیأت نظارت بر مطبوعات که به ریاست و مسئولیت وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل می‌شود در دو نوبت، به ۲۱ روزنامه و یک هفته نامه تذکر داده و آنها را تهدید به برخورد کرده است که در اکثریت قریب به اتفاق موارد، استنادات بسیار سست و به طرز باورنکردنی ناچسب است.» توکلی در آن نامه به رویکرد نامناسب معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد نیز اشاره کرده و نوشته است: « تعجبی ندارد که چنین برخوردهایی صورت می‌گیرد، وقتی که معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد، حوزه نقد و نظارت رسانه‌ها را چنین تنگ تعریف ‌کند و بگوید "وظیفه نقد نظارتی رسانه‌ها و مخالفان، باید نقد و مخالفت با سیاست‌های استکباری و کشورهای غربی‌باشد".»
به گفته توکلی، گویا : « به‌زعم این معاون وزیر، تنها نقد و مخالفت با سیاست‌های بیگانگان وظیفه رسانه‌هاست و لابد حق ندارند به دولتی که با سیاست‌هایش مخالفند از گُل نازک‌تر بگویند.»
توکلی می افزاید :« آیا معاونت مطبوعاتی ارشاد برای نظرات و دستورهای آقای احمدی نژاد، عملاً ارزشی قائل است؟
آیا می توان کسانی را که با مشاهده ی برخوردهای حذفی با مطبوعات، اظهار می دارند که " سخنان آقای احمدی نژاد در باره آزادی بیان در ایران ، حرفی بیش نیست "، غیر منصف دانست و آنان را به "سیاه نمایی" متّصف کرد ؟»
اما توجیهات "محمدعلی رامین" دبیر هیئت نظارت هم در این میان شنیدنی است . وی در توجیه این توقیف و لغو مجوزها، در 15 دی ماه جاری گفت : « روزنامه‌هایی که تذکر می‌گیرند یا توقیف می‌شوند، فضای مطبوعاتی را آشفته می‌کنند و ما با توقیف آنها سعی در تلطیف این فضا داریم.»
اما ماجرای توقیف "روزنامه اعتماد" که تنها روزنامه اصلاح طلب محسوب می شد، و سایر نشریات، علاوه بر تأیید سخن فوق الذکر خود آقای احمدی نژاد که"این رفتارها نشان دهنده روحیه دیکتاتوری است و همگان بدانند که این کشور دیکتاتوری بردار نیست" ، انسان را به یاد سخن زنده یاد " دکتر علی شریعتی" می اندازد که «هر وقت دولت تنها حق حرف زدن داشته باشد آن دولت به دیکتاتوری دچار شده است.»
گویا باید گفت که تا روزنامه سراسر حقیقت گوی "جوان" و "کیهان" را داریم چه غم از بی اعتمادی؟