یلـــــدا

 *************************

ذوق ملت ایران، منشأ سنتی شده است تا علاقه‌مندان به ایران و فرهنگ ایران زمین ، "شب یلدا" را با یادکرد ادب و هنر این مرز و بوم بگذرانند و دور هم بنشینند و با نزدیک‌ترشدن دل‌ها به هم، این شب را روشن‌تر کنند و طول و درازای آن را با چراغ فرهنگ و گرمای همدلی، جبران نمایند.
همان‌طور که در طبیعت، بهار و تابستان و پاییز و زمستان با گردش زمین و حوادثی که در طبیعت رخ می‌دهد باعث ایجاد شب یلدا می‌شود، در تاریخ زندگی انسان هم می‌شود بهار و تابستان و پاییز و زمستان را پیدا کرد و همین‌طور شب یلدای تاریخی را.
اما این شب یلدای تاریخ چیست؟ما می دانیم، که ظلم و ظلمت از یک ریشه‌اند؛ یعنی تاریکی و بیداد. در ادب و فرهنگ ما هم دوران رنج و ستم و دوران بیداد را به "شب" تشبیه کرده‌اند. "روز" را نماد عدالت دانسته‌اند و شب را نماد ظلم.بنابراین می‌توانیم بگوییم طولانی‌ترین شب تاریخ انسانی هم دورانی است که در آن ظلم که با ظلمت هم‌ریشه است، بیشتر باشد.
از این منظر عاشورا را هم می‌توانیم یکی از شب‌های تاریک بشر بدانیم؛ شبی که در آن روز و روزهای قبل و بعد آن حوادث سیاهی اتفاق افتاد. دردمنشی، انسان‌ستیزی، زیرپاگذاشتن اخلاق، تعارض و تقابل با همه ارزش‌های انسانی، در عاشورا به اوج خود رسید. از طرف دیگر موضوع عاشورا قیام امام حسین(ع) بود و امام حسین(ع) هم مظهر اخلاق و علم و عرفان و انسان‌دوستی بود.
یکی از شب‌های تاریخ، همان شب عاشوراست که ظلم و ظلمت در اوج است. با توجه به این‌که همیشه به دنبال شب یلدا، انسان به طور کلی در انتظار نور و روشنی است و به‌خصوص وقتی شب یلدا به سر می‌رسد، روز، شروع به بلندترشدن می‌کند و نورافشانی زیاد می‌شود، قیام عاشورا هم را هم می‌توان گشاینده افق و روزنه‌ای بزرگ به سمت نور و روشنایی دانست و این‌که انسان از ظلم حرکت کند و به روشنایی برسد.
در این شب‌های بلند، انسان به سمت خردمندی در حرکت است و برای رسیدن به طلوع روز روشن و روز گرم تلاش می کند.صبح تاریخ زمانی است که ظلم نباشد و وقتی است که مردم بر حق خودشان مسلط باشند. در روایات معتبر هم داریم عقل های مردم در آخر زمان شکوفا می‌شود و بر اراده شان قوی می‌گردد.