| تبليغات | X |
سبز سیّدی خودمان و برق اُمید
"سبز" نماد است و " قرعه سبز" نشانه
******************
آنها که چندی پیش نماد سبز را مخملین خواندند هیچ نمیدانستند چندی بعد، خدای مهربانیها نشانهای خواهد گذاشت تا مگر به یاد آرندش.
«نشانه» است این رنگ سبز برای آنهایی که بخواهند به یاد آرند خوبیها را و انسانیت را . رنگ سبز رنگ خاندان رسولالله (ص) است و رنگ پاکیهاست، رنگ نشاط روزهایی است که خواهند آمد، رنگ امید.
نشانه گذاشتیم، سبز را که به یاد داشته باشیم، مسلمانیم و دروغ، گناه کبیره؛ پس دروغ نگوییم در رقابت و خدمت؛ در همه حال.
نشانه گذاشتیم، سبز را که به یاد داشته باشیم توصیههای رسولالله را .
نشانه گذاشتیم، سبز را تا بسیاری چیزها را از یاد نبریم و بیش از هرچیز، خدایمان را که تنها امیدمان است در این وانفسا.
اما آنها که میخواستند تلاش سبز برای یادآوری انسانیت را طور دیگری ببینند، فریاد برآوردند که مخملین است و غربی است. هر چه بیشتر گفتند ناامیدتر شدند چه آنکه سبز، رنگ خداست و مردم خداییاند و سبز را رنگ روح خود میشناسند.
هر خانهای، پرچمی سبز و هر شهروندی با نمادی سبز همه توان رسانهیی مردی از سلاله رسول است که این روزها بر او میتازند چنانکه پیش از این در خردادی دیگر بر مردی تاختند که خدا و مردم پشتوانهاش بودند و پاسخی تاریخی دادند بر همه بیمروتیهای آن روزها.
این روزها، شاید «عمدی» شاید هم «سهوی»، برخی که همه میشناسند وقتی ناامید شدند از تخریب نماد سبز، تلاش کردند تا مصادره کنند هر آنچه سبز است و آخرین تلاش آن بود که قرعه گذاشتند تا مگر سبز را از آن دیگری کنند در صداوسیما.
شاید "بیژن زنگنه" نماینده سیدمیرحسین در رسانه ملی، سختترین لحظات روزهای اخیرش را داشت زمانی که 4 رنگ سبز، آبی، قرمز و زرد بنا به قرعه تعیین میشدند برای هر کاندیدا و برنامههای تبلیغیشان.
در آن لحظات گفتیم شاید گذاشتن «سبز» ما میان این رنگها، دلیلی خاص نداشته؛ شاید عمدی نبوده برای از بین بردن آن تلاش سبز اما نگران بودیم، مایی که سبز را نشانه گذاشتیم برای آنکه بگوییم ما مردم، شرف را برمیگزینیم نه پول را و نه هزار چیز دیگر که عزتمان بر باد دهد.
نشانه گذاشته بودیم که رسانه باشیم اما اگر «سبز» ما برای دیگری میشد؛ اگر ...
قرعه آغاز شد و آنچه خدا خواست، باز نشانه بود برای آنها که بیندیشند و آنچه به نام میرحسینمان بیرون آمد از گوی همان سبز سیّدی خودمان بود که برق را در چشمان سبز زنگنه آورد و لبخندی به نشانه شکر و این نشانه بود برای ما و همه آنها که فقط خدا را دارند و او بود که باز به مدد ما زمینیان تنها، آمد تا مگر هشیار شویم.