================

سالروز میلاد حضرت مهدی (عج)، بر پای دارنده ی حق و عدالت و صلح راستین بر تمامی حق جویان و عدالت طلبان گیتی مبارک باد.

 آنچه از احادیث و روایات استنتاج می گردد ، دولت مهد‌وي مبتني بر د‌و رکن اساسي است .آن د‌و رکن عبارتند از:  

الف) مشروعيت الهی

چون امام معصوم، خليفه خداوند د‌ر زمين است و براي اجراي احکام الهي ولايت دارد و مشروعيت حکومت را از نصب الهي مي‌گيرد.

 ب) مقبوليت مردمی     
نظام سياسي با هم‌رأيي و هم‌دلي مردم به فعليت می‌رسد و کارآيي لازم را خواهد داشت.

رابطه مردم و حاکمیت در دولت مهدوي، دوطرفه است و هر‌جا بحث حق دولت و حاکميت در ميان است، تکليف شهر‌وندان است‌. هر‌جا هم که حق ملت به ميان آيد، تکلیف دولت خواهد بود. هر جامعه‌اي که اين دو حق را عزيز و محترم بشمارد، به کمال و سعادت نزديک مي‌شود. در دولت مهدوي که اوج ترقي و تکامل انسانی است، اين دو حق از طرف دولت و شهر‌وندان به خوبي رعايت مي‌شود و آن دولت آرماني که بشر در انتظار تحقق آن است، سر‌انجام محقق مي‌گردد.

 اميرالمؤمنين علي(ع) در تبیين حق مردم و حاکمیت بر یکدیگر مي‌فرمايد:

فليست تصلح الرعيّة إلا بصلاح الوُلاة ولا تصلح الولاة إلاّ باستقامة الرعيّة فإذا أدّت الرعيّة إلي الوالي حقّه و أدّي الوالي إليها حقّها عزّ الحقّ بينهم وقامت مناهج الدين واعتدلت معالم العدل وجرت علي أذلا‌لها السنن، فصلح بذلک الزمان وطمع في بقاء الدولة و يئست مطامع الأعداء

بنابراين، رعيت هرگز اصلاح نمي‌شود، جز با اصلاح شدن واليان و زمام‌داران و زمام‌داران اصلاح نمي‌گردند، جز با روبه‌راه بودن رعايا. پس آن‌گاه كه رعيت حق حكومت را ادا كند و حكومت نيز حق رعايا را مراعات نمايد، حق در ميانشان قوي و نيرومند خواهد شد و جاده‌هاي دين صاف و بي‌دست‌انداز مي‌گردد، نشانه و علامت‌هاي عدالت اعتدال مي‌پذيرد و راه و رسم‌ها درست در مجراي خويش به كار مي‌افتد .
بدين‌ترتيب زمان صالح مي‌شود، به بقاء دولت اميدوار بايد بود و دشمنان مأيوس خواهند شد.

********************

 غـم مخـور، شــاد دل پیـر جــوان خواهدشد

 ساحت روی زمین مُشک فشان خواهدشد

 دل مکن رنجه تو از کشمکش جوّ زمان

 که به کام دل مــا جو زمان خواهـدشد

 یوســف گم شده پیــدا شود از لطــف خدای

 از خدا هرچه دلت خواست همان خواهدشد

 کاخ بیــدادگران زیـر و زبـر خواهـد گشت

 بهر ما مُلک جهان حِصن امان خواهدشد

گر که جان آمده بر لب زغمش، دل خوش دار

 کز پس پـرده برون، جــان جهــان خواهـدشد

 مدّعی گفت به یک گُل نشود فصل بهار

 عالمی از گــل مــا باغ جنـان خواهدشد

 منتــظر باش که آن منتــظر منتظــرین

 تربت فاطمه را نام و نشان خواهدشد

 خرمن عمـر خَسان از قــدم فصل بهار

 عاقبت دستخوش باد خزان خواهدشد 

 گفت ژولیده همان نکته که حافظ گفتا

 نفس باد صبا مشک فشان خواهدشد