| تبليغات | X |
همه مقصـّرند بجز من !
در آموزش و پرورش و مبحث سنجش و ارزشيابي ، فصلي هم به بررسي و تحليل نتايج آزمونها اختصاص دارد . در اين مباحث توصيه شده است كه پس از انجام هر آزمون ، معلمين نتايج آن را حتماً تجزيه و تحليل کنند و علل و عوامل مؤثر در نتيجه بدست آمده را مورد بررسي قرار دهند .به عنوان مثال پس ازبرگزاري يك آزمون ، چنانچه مشاهده شود كه اغلب فراگيران نمره قبولي دریک آزمون را كسب نكرده اند ، علت آن مي تواند :
*بالا بودن سطح دشواري سؤالات باشد.
* ممكن است علت پايين بودن نمرات ، كم كاري دانش آموزان و عدم فهم مطلب از سوي آنان باشد.
* عوامل مختلف زماني و مكاني نظير شرايط و زمان نامناسب برگزاري آزمون ، در رقم خوردن اين نتيجه تأثير گذارده است .
*..........
* و بالاخره اين كه ، ممكن است معلم وظيفه خود را به خوبي انجام نداده و درانتقال مطلب به فراگيران ،ضعيف و ناتوان بوده است .
حال چنانچه علت اُفت نمرات دانش آموزان به تدريس خود معلم مربوط باشد ، وي به اصلاح روشهای خود اقدام مي نمايد . اما چنانچه يك معلم همواره سایر عوامل را در اين اُفت مؤثر بداند و خود را مستثني نمايد ، چه اتفاقي مي افتد ؟
راستش وقتي سخنراني آقاي احمدي نژاد در قم را مطالعه مي كردم كه ايشان تمام مشكلات كشور را به حساب گردن كلفت ها و مافياي داخلي و يا دشمنان خارجي گذاشتند ، اين سؤال به ذهنم آمد كه پس نقش خود ایشان در اين ميانه چيست ؟ نمي دانم اين چه بيماري و اپيدمي است كه گريبان مديران كشور ما را گرفته است كه مرتب از كارشكني و سنگ اندازي در مسير انجام وظايف خود شكايت مي كنند و تقصير را به گردن ديگران مي اندازند . آقاي احمدي نژاد كه حتي بالاتر از اختياراتشان عمل مي كنند باز هم گله مند هستند . به عنوان مثال در همين سخنراني مي گويند ، نتوانسته اند نفر اول مورد نظر خود را در وزارت نفت بكار گيرند لذا كارها مطابق ميل ايشان پيش نرفته است در حالي كه می بینیم در بانك ها و سازمانهايي هم كه ايشان نيروهاي دلخواه خود را بدون دخالت مجلس منصوب نموده اند ، كارها به شكل مطلوب پيش نرفته و آنان مقصر شمرده می شوند . سؤال اين است كه ، مگر آقاي احمدي نژاد در هنگام ثبت نام براي كانديداتوري رياست جمهوري نمي دانسته اند كه محدوديت هايي وجود دارد و رئیس دولت هر كاري كه خواست نمي تواند انجام دهد ، بلكه هم از سوي مجلس و هم ازسوي افكار عمومي برايش محدوديت اِعمال مي شود .
بنابراين بايد گفت ، همچنان كه در بررسي دلايل اُفت نمرات دانش آموزان ، معلمين يكي از موارد علل اُفت را ، تدريس و عملكرد خودشان مي دانند ، در مورد بوجود آمدن وضعيت فعلي و ناتواني در حل مشكلات و گراني ها هم ، شايد عامل اصلي بوجود آمدن اين وضعيت ، خود ايشان است كه برنامه اي نداشته اند و يا اساساً آنچه را بعنوان برنامه ارائه مي دهند ، برنامه و راه حل نيست و چه بسا اگر دستشان بيش از اين هم باز بود و هيچ مانعي نظير مجلس اصولگرا هم بر سر راه وجود نداشت ، باز هم مشكلي از مشكلات مملكت حل نمي شد زيرا آن قسمت هايي را هم كه ايشان بدون مانع اجرا كرده اند به نتايج مثبت منجر نشده است ، لذا اين كه فرافكني مي كنند و تقصير را به گردن ديگران مي اندازند ، پذيرفتني نيست .
به مسأله گراني و تورم نگاه كنيد . ايشان در ابتدا گرانی را انكار مي نمودند ولي كم كم آن را پذيرفتند اما همواره تقصير را به گردن مافيا و بانك ها ، بيمه و ...مي اندازند در حالي كه مسئولین كشور اعلام می کنند كه به سابقه اي از وجود مافياي اقتصادي در كشور نرسيده ايم . آقای کروبی در همین رابطه می گوید :« در روزنامهها خواندم كه آقای امیری عضو شورای نگهبان و رئیس سازمان ثبت اسناد و املاك كشور گفته این املاكی كه آقای احمدینژاد میگوید كجاست؟ و از آقای رئیسجمهور خواست آدرس بدهد. همچنین آقای نیازی گفته، این پرونده مافیای اقتصادی كجاست، ما بازرسی كردهایم و چیزی از آن نداریم».
در مملكت ما گويا بعضی افراد هم مي خواهند رئيس جمهور ، وزير ، استاندار ، فرماندار و ... باشند و از مزاياي اين جايگاه استفاده كنند ولی در برابر مشكلات هم پاسخگو نباشند و تقصير ها را به گردن ديگران بيندازند . متأسفانه ، شنیدن و دلیل نخواستن هم به عادت مردم ما تبدیل شده است . مدیران کشور ما به راحتی فرافكنی می كنند و برای همه مشكلات كشور آدرس باند های مافیایی می دهند و بدون هیچ دغدغه ای همه را دزد می خوانند . اما در ورای همه این مشکلات ، شاید یکی از بزرگترین مشکلات ،خودِ ماییم که برای این سخنان دلیل نمی خواهیم.
يكي دیگر از نكاتي كه همواره در سخنان آقاي احمدي نژاد مطرح شده است ، مسأله وجود فساد در جامعه است و ايشان هم مکرر وعده مي دهند كه مي خواهند با مفسدين مبارزه كنند و مرتب تهديد به افشاگري مي نمایند ، اما اين سؤال در ذهن بسياري ايجاد شده است كه مگر مبارزه با فساد ، كار دولت و رئيس جمهوراست ؟ در تمام دنيا روال بر اين است كه چون دولت ها خودشان مي توانند منشأ فساد باشند ، كساني ديگر با فساد مبارزه مي كنند و جلوي آن را مي گيرند و اساساً ركن اصلي مبارزه با فساد ، دولت ها نيستند بلكه مبارزه با فساد ، كار دستگاه هاي قضايي ، نظارتي ، نهادهاي مدني ، مطبوعات و رسانه هاي آزاد است . البته اين بدان معنا نيست كه رؤساي دولت ها از مبارزه با فساد منع شده اند بلكه منظور اين است كه مسئول اصلي مبارزه با فساد ، دولت نيست.
آقاي احمدي نژاد نزديك به سه سال است كه شعار مبارزه با فساد و افشاي نام مفسدين را سر مي دهند ولي هيچگاه نگفته اند كه چگونه مي خواهند با فساد مبارزه كنند . در همين سخنراني اخير خود در قم ، ايشان در مورد وجود فساد در واردات سيگار ، به كنايه مي گويند كه اين مفسد اينقدر مشهور است كه با اشاره من همه او را مي شناسند . بايد پرسيد که اگر ماجرا آنقدر آشكار است ، چرا او را معرفي نمي كنيد تا موضوع در دستگاه قضايي مطرح و آن مفسد مجازات شود . به قول آقای کروبی :«شما نزدیك به 3 سال است میگویید مافیای ثروت و قدرت نمیگذارد ما كار انجام دهیم، لطفاً اسمشان را ببرید و بگویید كه اینها چه كسی هستند و كجا هستند والا به خدا قسم و به حضرت عباس قسم این حرفها برای مردم نان و مسكن نمیشود». بنابراين از دو حالت خارج نيست يا ایشان از گفتن نام اين افراد مي ترسند و يا اينكه مطمئن نيستند كه بتوانند آنرا اثبات كنند چون ممكن است مطالب ، غير واقع باشد .
به هر حال ما در طول عمر دولت نهم آنچه از رئيس جمهور شنيده ايم اين است كه عامل اصلي مشكلات کشور ، يا مفسدين و مافيا و گردن كلفت هاي داخلي و يا دشمنان خارجي هستند و تنها كسي كه هيچ تقصير و نقشي در بروز اين مشكلات ندارد رئيس جمهور و مديريت ايشان است !. آيا نبايد ايشان سهمي از اين مشكلات را به سياستها، خط مشي ها ، و مديريت خود مرتبط بدانند ؟ زیرا در حالی كه آقای احمدی نژاد علت گرانی ها و مشكلات اقتصادی كشور را به موارد نامعلومی نسبت می دهند، " مصباحی مقدم" نماینده اصولگرای مجلس و عضوجامعه روحانیت مبارز ریشه تورم موجود را سیاستهای غلط دولت می داند.