| تبليغات | X |
عليرغم آنکه بزرگانِ جریان اصولگرا قریب به یک سال است تلاش های خود را برای ایجاد وحدت انتخاباتی آغاز کرده و در این راستا فعالیت های فراوانی را صورت داده اند اما بنظر مي رسد در غیبت اصلاح طلبان، چهار طيف سیاسی اصولگرا در انتخابات مجلس نهم با یکدیگر رقابت خواهند کرد:
1- "جبهه متحد اصولگرایان" به رهبری جامعه مدرسین، جامعه روحانیت مبارز و حزب مؤتلفه اسلامي.
2- "جبهه پایداری" شامل همفکران آيت الله مصباح یزدی و اخراجیهای دولت آقاي احمدی نژاد.
3- "جبهه ایستادگی" متشكل از همفکران محسن رضایی و بخشی از جدا شدگان از حامیان دولت، مثل آبادگران.
4- "طرفداران دولت آقاي احمدی نژاد" که با نام "جبهه حاميان دولت اسلامي" اعلام موجوديت كرده اند.
این چهار طيف اصولگرا برای رقابت در عرصه انتخابات، تمایزات خود را نسبت به ديگري كم و بيش در سخنان چهره هاي برجسته خويش بیان مي کنند تا تعداد بیشتری از اصولگراها را با خود همراه سازند و کرسیهای بیشتری را در مجلس به دست آورند. نگاهي به راهبردهاي تبليغاتي هر یک از اين طيف ها، تمايزات هريك را نسبت به ديگري بهتر نشان مي دهد:
الف - جبهه متحد اصولگرايان : راهبرد اصلي جبهه متحد اصولگرايان در تبليغات انتخاباتي خود، تكيه بر فساد و انحراف عقیدتی ديگر رقباي اصولگراست و اين خطي است كه آنرا پس از خانه نشینی آقای احمدی نژاد دنبال کرده و ادامه می دهند. آنان در اين راهبرد، بر فساد ديگر رقباي خويش كه خود را حامي دولت معرفي مي كنند تمرکز كرده و بر مصاديقي نظير ماجرا و پرونده خانه خيابان فاطمی، نصب خویشاوندان آقاي احمدي نژاد در پست هاي دولتي و پرونده اختلاس ۳۰۰۰ میلیارد تومانی، فاصله گیری از روحانیت، عدم اطاعت مطلق از رهبری و مواضع اسفندیار رحیم مشایی تأكيد مي كنند و از آنجا كه بر اساس این اتهامات، جریان طرفدار دولت"جریان انحرافی" نام گرفته اند، تمام رسانههای طیف جبهه متحد اصولگرایان از همین تعبیر برای ارجاع به طرفداران دولت بهره می گیرند. بنابراين مدام خطر این طيف را به هواداران خود گوشزد و میزان پولي را که برای هزینه در انتخابات در نظر گرفتهاند و بنا به گفته علیرضا زاکانی حدود ۹۰۰ میلیارد تومان برای ۱۵۰ کرسی است، يادآوري و فعالیتهای مخفی مشایی در حوزه انتخابات را متذکر می شوند. و حداد عادل هم در اين زمينه مي گويد: «البته در این راستا باید مراقب باشیم به افرادی که به کانونهای قدرت و ثروت متصل هستند رأی ندهیم و اگر مردم دیدندفردی یک میلیارد، 2میلیارد قرار است برای انتخابات هزینه کند بدانند که آن فرد هدفی برای این کار دارد. مگر در مجلس چقدر حقوق میگیرند که این قدر هزینه میکنند؟ و اگر هم قصد خدمت دارند باید دید این پول را از کجا آوردهاند و همه بداند کسانی که در انتخابات خرجهای کلان میکنند یا به کانونهای قدرت و ثروت وابستهاند و یا اینکه میخواهند در زمان حضور در مجلس از راههایی این خرجها را جبران کنند.»
ب - جبهه پايداري : راهبرد اصلی اعضای جبهه پایداری در تبليغات انتخاباتي خود این است که طرفداران ولایت نباید به "خواص بی بصیرت" رأی دهند. آنها برخی رقبای اصلی خود در جبهه متحد اصولگرا را متهم می کنند که در حوادث پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ یا سکوت کرده یا به سمت اردوگاه "فتنه" گرایش داشتهاند و بنابراين آنها را دوستِ روزهای خوشی و تقسیم غنائم معرفي مي كنند كه مرز میان دوست و دشمن را در شرایط فتنه خلط كرده اند. علی لاریجانی، محمد باقر قالیباف و محمدرضا باهنر هدفهای اصلی این انتقادات و اتهامات هستند. این افراد متهم می شوند به این که به میرحسین موسوی برای پیروزی در انتخابات تبریک گفتهاند یا به رهبری نامه نوشته و در نامه خود به پیروزی آقای موسوی اذعان داشتهاند. در عکس العمل به این راهبرد تبلیغاتی جبهه پايداري، علی اکبر ولایتی، سخنگوی جبهه متحد اصولگرایان نيز آنان را " ساکتین انحراف" ، ناميده است.
جبهه پايداري همچنين، شکل گیری جبهه متحد را در راستای مقاصد آقاي هاشمی رفسنجانی تفسیر کرده و همان روشي را كه آقاي احمدي نژاد در انتخابات سال 88 برگزيد، برای مقابله با جبهه متحداصولگرايان انتخاب كرده است. اين موضوع را "حمید رسایی" در تحلیل اخیر خود در نشریه "9دی" نيز ذكر نموده است. گویی که جبهه پایداری همچنان به دنبال ایجاد فضای دو قطبی است، فضایی که در آن یک طرف آن ها هستند که هر چه می گویند حق است و طرف دیگر آقاي هاشمی رفسنجانی و دیگران هستند و باطل محسوب می شوند. تأکید همیشگی جبهه پایداری بر قدرت سیاست ورزی آقاي هاشمی از مسائلی است که به نوعی "جریان انحرافی" نیز بر آن تأکید دارد و این دقیقاً نقطه اشتراک جدیدی را میان جبهه پایداری و "جریان انحرافی" به وجود آورده است.
ج - جبهه ايستادگي : جبهه ایستادگی نه تبلیغات منفی علیه سه طيف فوق الذكر را آغاز کرده و نه طيف های مذكور این جبهه را آن چنان جدّی گرفتهاند تا حملات سنگین توپخانه خود را علیه آن شروع کنند. اعضای جبهه ایستادگی در سه سال گذشته به نقد کارایی و ضعف مدیریت دولت پرداختهاند اما در نقد مجلسی که اکثریت آن به دست جبهه متحد بوده احتیاط به خرج می دهند. اعضای جبهه ایستادگی مواضع کلی جبهه متحد اصولگرایی را تأیید می کنند و از اعلام تفاوت مواضع خود با آنها خودداری کردهاند. آنها به دلیل همین تفاوتهای اعلام ناشده، از اعلام فهرست نامزدها برای انتخابات مجلس نیز منصرف نشدهاند. ظاهراً اعضای جبهه ایستادگی به جای ایستادگی بر مواضع خویش با رویکردی فعال در انتخابات آینده، به ایستادن در حاشیه و سکوت قناعت کردهاند.
د – جبهه حاميان دولت : بنظر مي رسد طرفداران دولت همانند دو انتخابات ریاست جمهوری گذشته تصميم دارند از نام و ارزيابي منفی بخشی از افکار عمومی از آقاي هاشمی رفسنجانی، برای موج سواریهای انتخاباتی بهره گيرند و چنين القاء نمايند كه آقاي هاشمی رفسنجانی و همراهانش چوب لای چرخ دولت می گذارند و در پیشرفت امور کار شکنی می کنند. از آنجا كه کارنامه طرفداران دولت نقاط ضعف فراواني دارد لذا رویکردی ایجابی را دنبال نخواهند کرد. از طرف چون آنها تأثیر رویکرد سلبی را در دو انتخابات نهم و دهم ریاست جمهوری دیدهاند بنابراين از روی همان دفترچه عمل خواهند کرد.
طرفداران دولت، مرز روشنی میان آقای هاشمی رفسنجانی و جبهه متحد اصولگرایان مشاهده نمی کنند و موج تازه گزارشهای روزنامه ایران در دی ماه ۱۳۹۰ با نگرش منفی علیه آقای هاشمی رفسنجانی و خانوادهاش در همين راستا تحليل مي شود و در پي القاء اين مطلب است كه دولت آقای احمدی نژاد منافع خانواده آقاي هاشمی رفسنجانی و همپیمانانش را به خطر انداخته و به جای باج دهی به اَشراف، به دنبال رسیدگی به تودههای فقیر است.
حال بايد منتظر ماند و ديد كداميك از اين راهبردهاي تبليغاتي مؤثرتر خواهد بود.
انشعابي ديگر در جبهه اصولگرايان
************************
روند برگزاری انتخابات مجلس نُهم وارد مرحله ثبت نام نامزدها شده است. انتخاباتی كه بحثِ زود هنگام آن در ميان اصولگرايان پس از انتخابات ریاست جمهوری شروع گرديد و گفته مي شود علت اصلي این آغاز سریع، ناشی از نگرانی اصولگرایان نسبت به قدرت گرفتن طيف ديگري از همفكران خود برای کسب کرسی های بهارستان بود.
البته هرچه به زمان برگزاري انتخابات نزديك تر مي شويم ، دلايل نگراني اصولگرايان از اين انتخابات و ترس از بروز تشتت و اختلاف در بين جبهه آنان را بيشتر درك مي نماييم و به علل تلاشهاي برخي از سران اصولگرا براي ايجاد وحدت در بين اصولگرايان جهت ارائه فهرستي واحد در انتخابات مجلس شوراي اسلامي بيشتر آگاه مي شويم. تلاشهايي كه "آيت الله مهدوي كني" و "حداد عادل" بیش از یک سال است برای ارائه فهرست مشترک اصولگرایان انجام ميدهند ليكن با مخالفت "جبهه پایداری" و اعلام موجوديت "جبهه حامیان دولت اسلامی" با شکست رو به رو شده و شکافهای جبهه متفرق اصولگرایان را آشکار کرده است.
خلق گروه های خودساخته كه از ابداعات اصولگرایان است و در آستانه هر دوره انتخابات صورت مي گيرد، براي اين جناح سياسي اينك به يك معضل تبديل شده است. گروه هایي بدون ریشه و بنیان که به هیچ پایگاه اجتماعی تعلق ندارند و صرفـاً متکی به منــابع خاص هستند و باانگيزه ي سهم حواهي به میدان رقابت وارد می شوند.
به هر حال تلاشهاي آيت الله مهدوي كني و يزدي و آقاي حدادعادل نه تنها نتوانست جبهه پايداري را مجاب به تبعيت از جبهه متحد اصولگرایان نمايد بلكه اعلام موجوديت «جبهه حامیان دولت اسلامی» و ورود هواداران "آقاي احمدی نژاد" به عرصه ي رقابت های مجلس نهم، باعث تشدید شکاف در میان اصولگرايان گرديد. موضوعي كه برخي اصولگرايان ازهمان ابتدا آن را پيش بيني و تلاش براي جلوگيري از آنرا اتلاف وقت ميدانستند.
"حسین کنعانی مقدم" در اين زمينه در گفتگو با فرارو مي گويد: «قبلاً هم من این مسأله را پیشبینی کرده بودم که حامیان دولت آقای احمدینژاد به دنبال ایجاد جبهه جدیدی هستند و بر همین اساس هم فعالیت میکنند. این جبهه طیفهایی مختلفی از حامیان دولت را پوشش خواهد داد که بخشی از آن جبهه پایداری، حامیان و همکاران دولت، ونیز بخش از جریان انحرافی را در بر خواهد گرفت.» و مي افزايد: «از ابتدا هم مشخص بود که آقای احمدینژاد خارج از چارچوب اصولگرایی به دنبال ایجاد یک جبهه انتخاباتی برای خود است و ما بارها این موضوع را به جبهه متحد اصولگرایان اعلام کردهایم که توقف و انتظار برای پیوستن جبهه پایداری اتلاف وقت میباشد.»
به هرحال، پس از انشعاب «جبهه پايداري» از اردوگاه اصولگرايان، روز چهارشنبه30 آذرماه نيز «جبهه حامیان دولت اسلامی» اعلام موجودیت کرد و در بخشي از بیانیه اوليه خود، بر حمایت قاطع از کاندیداهای طرفدار دولت در انتخابات پیش روی مجلس شورای اسلامی تأکید نمود. تا پیش از این دو طیف از اصولگرايان حول آقايان" مهدوي کنی" و " مصباح یزدی" گرد آمده بودند اما هواداران دولت با چراغ خاموش حرکت می کردند.
به هرصورت، برخي چهره هاي شاخص و بعضي از سران اصولگرا تلاش فراوان كردند که از طریق ایجاد "جبهه متحد اصولگرایان"، زمینه ایجاد ائتلاف میان نیروهای اصولگرا را در انتخابات مجلس نهم فراهم آورند و حتي آنها سال گذشته با انتشار منشوری تحت عنوان "منشور واحد اصولگرایی" به دعوت از اصولگرايان برای اتئلاف پرداختند، ولي تلاش آنها برای ایجاد ائتلاف میان جناح راست به شکل آشکاری شکست خورد و دو جریان موازی دیگر نیز از میان اصولگرايان با عنوان" جبهه پایداری" و" جبهه حامیان دولت اسلامی" اعلام موجودیت کردند.
اعلام موجوديت " جبهه حامیان دولت اسلامی" در آستانه انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی به معنای علنی شدن شکاف های درونی اصولگرايان است. آنها كه در انتخابات های گذشته سعی می کردند خود را در مقابل اصلاح طلبان متحد و یکدست نشان دهند ولي اکنون كه اصلاح طلبان اعلام كرده اند كه در اين انتخابات فعاليتي نخواهند داشت، درگیر منازعات درونی گرديدند تا آنجا كه هر یک از طیف های اصولگرا نسبت به قدرت یابی طيف دیگر به شدت ابراز نگرانی می کنند و حاضر به همراهی با یکدیگر برای تقسیم قدرت در پارلمان نیستند و هر گروه، طيف ديگر را متهم به "انحصارطلبي " نموده و براي طيف ديگر وزن و جايگاه كمتري قائل مي گردد. بعنوان مثال،"احمد توكلي" مي گويد: «اگر كلّ دوستان جبهه پايداري را در يك كفّه و آقاي مهدوي كني را در كفّه ديگر قرار دهيم آيا اين دو با هم برابر ميشوند.» و مي افزايد: «فرض كنيم كه ليست دوستان جبهه پايداري رأي بياورد. آيا خسارتي كه به كشور خواهند زد، قابل جبران است؟ البته كه قابل جبران نيست. بنابراين اين دوستان بايد تجديد نظر كنند؛ اگرچه من معتقدم اينها رأي نميآورند، فقط راي ميشكنند. » و "علی مطهری"، اظهار مي دارد كه :« اگر اعضای گروه جبهه پایداری بر کشور حاکم شوند ،نظام و انقلاب ظرف مدت کوتاهی نابود میشود.»."كنعاني مقدم" نيز مي گويد: « اگر مردم احساس کنند نماینده و یا نامزدی با امکانات دولتی و حمایتهای دولتی طرح میشود، قطعاً او را از دور انتخابات خارج خواهند کرد و مردم دنبال وکیل الدّوله نیستند بلکه دنبال وکیل الملّه هستند.» و "عليرضا زاكاني" عضو جبهه متحد اصولگرایان هم در نخستین همایش جبهه متحد اصولگرایان استان یزد مي گويد: «دستهای ممکن است با پرچم اصولگرایی وارد عرصه شوند و برای هر نماینده ۳میلیارد تومان سرمایه بگذارند که کرسیهای بیشتری بگیرند.»
در اين ميان نگراني جبهه متحد اصولگرايان از احتمال تأثير گذاري دولت بر نتايج انتخابات نيز كاملاً آشكار است و شايد به همين دليل مي باشد كه فعالان سیاسی و شخصیتهای اصولگرا بارها نسبت به اقدامات غیرقانونی در انتخابات پیش رو هشدار داده اند. "كنعاني مقدم" اين نگراني را چنين اظهار مي دارد: «باید از هرگونه اقدام دولت که شائبه دخالت این قوه در انتخابات را ایجاد میکند جلوگیری شود؛ چه در مورد صرف هزینهها، چه جابجایی اشخاص در استانداریها و فرمانداریها. »
"کنعانی مقدم" همچنين در مقایسه ي دو طیف اصولگراي حاضر در انتخاباتِ پیش رو مي گويد: «جبهه متحد اصولگرایی سعی میکند مبتنی بر پایگاه مردمی خود وارد عرصه انتخاباتی شود و حامیان دولت نیز از نفوذ و امکانات دولت در رسیدن به اهداف خود استفاده خواهند کرد. »
این چهره اصولگرا، به صراحت، در دست گرفتن انتخابات از سوی دولت را "آفت" می داند و می گوید«: مردم نیاز به نماینده دارند نه وکیل الدّوله؛ ما به دنبال وکیلی هستیم که با آرای مردم و انتخابات صحیح، وارد مجلس شود».
بحث "وکیل الدوله" مدتهاست که در گفتمان اصولگرایان وارد شده و به تازگی نیز يك عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس گفته است: «وکیل الدوله ها از ابتدای آغاز مجلس هشتم به جایگاه مجلس ضربه زدند و حتی سعی کردند اقدامات خوب مجلس را هم تحریف کنند.»
اما بحث خرید رأی با پولهای بدست آمده از اختلاس و مفاسد اقتصادی نيز موضوعی است که این روزها اصولگرایان را بیش از پیش نگران کرده است. چندی پیش "داوود احمدی نژاد" از «گنج قارون» گروه انحرافی نام برد و از اصولگرایان خواست دلهایشان را به هم نزدیک کنند چرا که جریان انحرافی با پول غارت کرده از بیت المال درصدد است عوامل خود را به مجلس بفرستد. به عقیده او: « جریان انحرافی با گنج قارون میخواهد عوامل خود را که عواملی واپس گرا و دور از اخلاق، ایمان و انقلاب و ولایت هستند را راهی مجلس کند چرا که با پول حرام هیچ وقت نیروی مؤمن به مجلس نمیبرد.»
به هر حال، اصولگرایان خسته از مبارزه با دوستان دیروز و به قول خودشان دشمنان امروز (جریان انحرافی) و درمانده از وحدت با جبهه پایداری ( دوستان دیروز و منتقدان امروز) گويا باید طی دو ماه مانده به انتخابات با گروه تازه ای رو به رو شوند که به کرسی های بهارستان طمع كرده اند.
شاید شب یلدای اصولگرایان، امسال طولانی تر از سالهای دیگر باشد، وقتی تلاشهایشان برای متقاعد کردن دوستان سابق و رقیبان امروز برای ارائه فهرست مشترک به جایی نمی رسد و خود را در رقابت با همفكران ديروز خود و صاحبان زر و زور و تزویر امروز می بینند.