رأی اعتماد پُرابهام !

***************************

نقل است روزی نادر شاه را با "سید هاشم خارکَن"، که از علمای نجف بود و از راه خار کَنی و فروش آن امرار معاش میکرد، ملاقاتی افتاد. نادر به آن عالِم ربّانی گفته بود: « آقا شما واقعاً همت کرده اید که از دنیا گذشته اید»، و در پاسخ، از آن پیر فرزانه این سخن را شنید که: « همّت؟ بر عکس، شما همّت کرده اید که از آخرت گذشته اید».
عاقبت موضوع استیضاح وزیر اقتصاد پایان یافت و مجلس شورای اسلامی صحنه گردان ماجرایی شد که در پرونده قوه مقننه به عنوان یک نکته منفی در اذهان مردم و تاریخ ثبت گردید و به عبارتی دیگر، آن دسته از نمایندگانی که به ماندن وزیر اقتصاد رأی مثبت دادند، همّت کردند و از آخرت خود به نفع دنیای دیگران گذشتند، و در این میان، اگرچه برخی از نمایندگان از این رأی اعتماد ناراضی بودند، به عنوان مثال،"نادر قاضی پور" گفت:« به عقیده من آقای لاریجانی با نطقی که در مخالفت با استیضاح انجام داد، خودکُشی سیاسی کر.» و حتی "احمد توکلی" فریاد زد که «قرار بود مزه عدالت به همه مردم چشیده شود و دکّان مافیا بسته گردد اما سوء تدبیر و ضعف مدیریت، کار را به جایی کشانده که اکنون از جواب دادن به مردم خجالت می کشیم»، ولی این سخنان نیز نخواهد توانست آبروی از دست رفته مجلس هشتم را در نزد مردم بازسازی کند زیرا، در شرایط طبیعی، در هر کشوری چنین اختلاس بزرگی که رکورد تاریخ بشری را شکسته، رخ می داد، کمترین اتفاقی که می افتاد استعفای وزیر اقتصاد یا استیضاح و برکناری او و مدیران بانک هایی بود که مسئول آن اختلاس بوده اند و در ماجرای اسیضاح وزیر نیز ، انتظار این بود که وی از وزارت برکنار شود، اما در لحظات آخر و بگونه ای پُر ابهام و سؤال برانگیز، رأی اعتماد گرفت و این رأی اعتماد تا بدان حد غیر قابل انتظار بود که حتی صدای "آیت الله موسوی اردبیلی" هم در آمد و ایشان در دیدار با مدیر مسئول و شورای سردبیری گروه رسانه‌ای "فرهنگ آشتی" با انتقاد از عملکرد مجلس در دادن رأی اعتماد مجدد به وزیر اقتصاد گفت: « اقدام مجلس در رأی دوباره به وزیر اقتصاد یک امر ظاهری ویک استیضاح ظاهری بود. درست نبود با یک معذرت خواهی سر و تَه ماجرا را هم بیاورند. »

قطعاً و بدون شک، در پشت پردۀ این ماجرا توافقاتی انجام شده بود و گرنه چطور ممکن است رييس مجلس بعد از آنکه می گوید: «خودم ديروز به او گفتم "النجاةُ في‌الصدق" يعني بيا و بگو ديگران در اين اختلاس چه كردند و بعد هم استعفا بده و برو چون رسم سياست همين است. به همين احمدي‌نژاد گفتم مردم حق دارند كه توقع داشته باشند وزيرت استعفا بدهد اما احمدي‌نژاد هم نپذيرفت. حتي به شوخي به رييس دولت گفتم تو كه عادت داري هفت وزير را با هم برداري خب اين را هم بردار! اما خب نپذيرفتند و گفتند تا اژه‌يي حكم ندهد كه وزيرم مقصر است اخراجش نمي‌كنم»، در نهايت با بيان اين صغري و كبري از نمايندگان مي‌خواهد كه به وزير رأي اعتماد بدهند. جالب آنکه وزیر اقتصاد هم وقتی فضای مجلس را برای ابقای خود مناسب دید، طلبکار شد و از اينكه به عنوان يك شهروند و يك مسئول در نظامي پاك خدمت مي‌كند، ابراز خوشحالي كرد. واقعاً جاي تأسف و تعجب است كه چگونه وزیری كه بزرگ‌ترين فساد مالي تاريخ كشور در دوران مديريت وي در زيرمجموعه‌اش اتفاق افتاده است اينگونه پاكدستي خود و مجموعه‌اش را به رُخ مي‌كشد.این تغییر موضع ناگهانی رئیس مجلس نه تنها برای مردم، بلکه برای نمایندگان مجلس نیز ابهام آمیز بود .

"داریوش قنبری" در خصوص علل تغییر ناگهانی موضع برخی نمایندگان مجلس در مورد استیضاح وزیر اقتصاد، گفت: «پسِ پردۀ دفاع آقای لاریجانی از آقای حسینی همچنان برای ما مبهم است و من نمی‌دانم بین آن دو ساعت وقت نماز و نهار چه اتفاقاتی بین این دو افتاد که آقای لاریجانی چنین وارد عمل شدند و در دفاع از آقای حسینی سخنرانی کردند.»
وی در خصوص ارزیابی عملکرد مجلس در خصوص این استیضاح، گفت: «اقدام مجلس مناسب نبوده و مجلس به خاطر این رأی اعتماد زیر سؤال است و پاسخ مناسبی برای افکار عمومی ندارد. این قصورها باعث می‌شود که اتفاقات ناگوار دیگری در آینده بیافتد و به همین خاطر، قصور مجلس در این زمینه کمتر از دولت نیست.»
البته،بدون شک آن دسته از نمایندگانی که به وزیر اقتصاد مجدداً رأی اعتماد دادند، برای این اقدام عجیب خود دلایلی را بیان می کنند، آنهم از نوع دلایلی که در جریان سؤال از رئیس جمهور مطرح ساخته اند. "علی مطهری" نمونه هایی از این دلایل را در ماجرای سؤال از رئیس جمهور چنین بر می شمارد: « یکی می‌گفت به‌خاطر بیدای اسلامی فعلاً به صلاح نیست. دیگری می‌گفت چون از خاتمی سؤال نشد از احمدی‌نژاد هم نباید سؤال شود.سوّمی می‌گفت چون بی‌بی‌سی و صدای آمریکا خوشحال می‌شوند و چهارمی می‌گفت چون در تحریم هستیم، نباید این امر اتفاق بیافتد و من هرچه فکر کردم چه ارتباط منطقی بین این مقدمات هست به نتیجه نرسیدم. با این استدلال‌ها باید بسیاری از اختیارات نمایندگی را ببوسیم و کنار بگذاریم چراکه تا زمانی که آرمان‌های انقلاب و دفاع از آرمان فلسطین زنده هستند، بی‌بی سی و آمریکا ابراز شادی می‌کنند و تحریم‌ها وجود دارد ».

در این میان، برخی از تحلیلگران، در مورد دلایل تغییر موضع رئیس مجلس و به تبع ایشان برخی از نمایندگان، سه احتمال را مد نظر قرار می دهند:

1-  چندی پیش، "محمد خوش‌چهره" نماینده اصولگرای سابق مجلس در گفتگو با روزنامه «ملت ما»، اعلام کرد: « تیم احمدی‌نژاد با خروج پرونده‌های ویژه از وزارت اطلاعات در یک دوره‌ای که به دوره برزخ معروف شده، از اطلاعات محرمانه این وزارت‌خانه سوء‌استفاده می‌کند. در پرونده‌های خارج شده از وزارت اطلاعات اسامی بسیاری از مقامات و مسئولان کشور وجود دارد.» پیش از این روزنامه ایران هم اعلام کرده بود ۱۴۰ هزار سند از ۳۱۴ مقام جمهوری اسلامی در اختیاردارد که در صورت لزوم، آن‌ها را منتشر خواهد کرد. این ادعای روزنامه ایران به نوعی تأییدی بر سخنان خوش چهره است. لذا برخی معتقدند شاید یکی از دلایل تغییر موضع رئیس مجلس و برخی از نمایندگان، همانا وجود این اسناد و مدارک باشد. و شاید در همین ارتباط نیز باشد که "علی مطهری" هم در ماجرای سؤال از رئیس جمهور با اشاره به اینکه« فردی که تعدادی پرونده زیر بغل دارد و جسارت دارد»، گفت: « تنها ترس از اینکه مسائل مناظراتی رخ ندهد عاملی بوده است برای مخالفت با این طرح.» و از داریوش قنبری هم وقتی خبرنگار "فرارو" می پرسد که " آیا پرونده‌های زیر بغل آقای احمدی‌نژاد و افشاگری تأثیرگذار بوده است؟" پاسخ می شنود که: «هرگونه احتمالی می‌تواند وجود داشته باشد اما اینکه چه عاملی دقیقاً تأثیرگذار بوده تا قضاوت نهایی بکنیم، مستلزم یک سری اسناد و مدارکی است که ما نداریم.» و از همه مهمتر آنکه "سایت دولت ما" اعلام کرد که آقای احمدی‌نژاد در جمع حامیان انتخاباتی خود روز پنج‌شنبه، ۱۲ آبان ماه در محل سالن اجلاس سران کشورهای اسلامی گفته است:« اگر این دولت نیم ساعت فرصت حرف زدن داشته باشد قیمت سوراخ موش بالا می‌رود! »

2- برخی دیگر از تحلیل گران معتقدند که علت تغییر موضع رئیس مجلس و به تبع وی برخی از نمایندگان، کشیده شدن پای برخی از نمایندگان مجلس به پرونده اختلاس سه هزار میلیارد تومانی است . روزنامه اعتماد روز پنج‌شنبه پنجم آبان ۱۳۹۰ نوشت: « نمايندگان حامی دولت هشدار داده‌اند اگر پرونده اختلاس بانکی قرار است در مجلس خوانده شود، بايد در کنار مقام‌های دولتی که در اين پرونده نام آن‌ها آمده، نام پنج نماينده مجلس نيز که در اين اختلاس نقش داشته‌اند، اعلام شود.» و شاید به همین دلیل بود که کميسيون اصل ۹۰ مجلس، ساعت شش صبح روز چهارشنبه چهارم آبان نشستی فوری برگزار کرد که خوانده‌نشدن گزارش اختلاس در صحن علنی مجلس نتيجۀ آن بود. زیرا اگرچه برخی از نمایندگان اصولگرای مجلس از اسفنديار رحيم مشايی، به عنوان "پشتيبان" اختلاس‌کنندگان نام می‌برند، اما نمايندگان حامی دولت هم پنج نماينده مجلس را به عنوان متهمان ديگر اين اختلاس معرفی کرده‌اند. روزنامه اعتماد نوشته است، مدتی پيش، نسخه نهايی گزارش اختلاس بانکی برای آقای احمدی‌نژاد ارسال شد که با "هم‌انديشی" دولت و مجلس، شش صفحه از اين گزارش حذف گردید اما روز چهارشنبه، شماری از نمايندگان عضو کميسيون اصل ۹۰ مجلس، خواهان اضافه‌شدن صفحاتی شدند که حذف شده بود و به دنبال این ماجرا بود که نمايندگان حامی دولت گفتند اگر پرونده اختلاس بانکی قرار است در مجلس خوانده شود، بايد در کنار مقام‌های دولتی که در اين پرونده نام آن‌ها آمده، نام پنج نماينده مجلس نيز که در اين اختلاس نقش داشته‌اند، اعلام شود.

3-  عده ای دیگر معتقدند که علت رأی اعتماد ناباورانه مجدد مجلس به وزیر اقتصاد، «ناتوانی مجلس» است، همان که علی مطهری به عنوان "سپر کردن رهبری و عافیت طلبی مجلس" از آن نام می برَد و می گوید: « مجلس قادر به انجام بعضی از امور نیست و حقیقت فدای برخی مصلحت‌ها می‌شود که مصلحت نیستند. مجلس با ۵۰ درصد توانِ اسمی خود کار می‌کند. » به عقیده مطهری، در چنین مواقعی برخی نمایندگان « رهبری را به عنوان سپر خود می کنند و این عافیت طلبی است. » وی می گوید از سوی این عده از نمایندگان، طرح های مجلس با یک جمله که "رهبری مخالف است" از بین می رود . وی می افزاید: «در جلسات رسمی و غیر رسمی مجلس جملاتی از این قبیل زیاد تکرار می‌شود که نظر آقا این نیست، آقا با این طرح مخالف‌اند، فلان عضو دفتر رهبری گفته است رهبری این نظر را قبول ندارند، و…» مطهری مصداق این موضوع را در ماجرای سؤال از رئیس جمهور بر می شمارد که: « با طرح اینکه رهبری مخالف است  بسیاری افراد از اظهارنظر خودداری می‌کنند و بسیاری از طرحها با یک جمله باد هوا می‌شود.»وی در خصوص ماجرای سؤال از رئیس جمهور می افزاید: « چقدر اشتباه است که اینها می گویند رهبر داریم و اگر لازم دید این کار را انجام می دهد.....برخی می‌گفتند هروقت آقا بگوید من امضا می‌کنم و من می‌گفتم آن دیگر سؤال مجلس نیست اما چرا این مسأله تابو شده است و نتوانستیم آن را بشکنیم. این موضوع به دلیل بُت سازی است که آنقدر فردی را به اعتبار رأی مردم بالا می‌بریم که جرأت سؤال نداریم.»
وی در گفتگو با ایلنا در توضیح این سخنان خود می گوید:« مشکل بزرگ اصولگرایان، برداشت نادرست از اصل ولایت فقیه است که مثل زنجیری دست و پای مجلس را می بندد و از طرفی راه را برای نزدیک شدن عده ای متملق و چاپلوس به ولایت فقیه باز می گذارد.»

بدون شرح !

-----------

آقای احمدی‌نژاد در جمع مردم بیرجند گفت : «در گفت‌وگویی که با خبرنگار آمریکایی داشتم به او گفتم که در ‌‌٢۵ سال گذشته هیچ‌یک از رؤسای‌جمهور و معاونان کشور ما با دیکتاتور لیبی دیدار نکرده بودند. »

  ********************************  

این روزها ، صدا و سیمای کشور ما اخبار و گزارش های زیادی را در مورد اعتراضات "وال استریت" منتشر و برخی مسئولان نیز توجه خود را معطوف به این موضوع كرده اند، اما واقعاً "وال‌استريت" و اهداف آن چیست؟
«وال ‌استريت» يكي از خيابان‌هاي نیویورک ‌آمريكاست كه بازارهاي مالي و بورس در آن قرار گرفته است و گروهي از مردم این شهر كه اتفاقاً در اين بازار هم سهم دارند، چندهفته ای است كه با اعلام نارضايتي از اوضاع نامساعد اقتصادی، در برابر ساختمان بورس اوراق بهادار نیویورک در خیایان وال استریت تجمع و اعلام کرده اند تا زمانی که به خواسته هایشان رسیدگی نشود، به اعتراضات خود پایان نخواهند داد.این معترضان اعتقاد دارند که مدیران مالی در وال استریت مسبب همه مشکلات مالی و اقتصادی آمریکا هستند. به عبارت دیگر، مسبب نابسامانی این وضع را، شرکت‌ها و بانک‌های آمریکا می‌دانند که با طمع سیری‌ناپذیر خود، زندگی را بر بسیاری از مردم تنگ کرده‌اند. بنابراین، هدف این گروه، مبارزه با شرکت‌ها و مؤسسات مالی و نماد آن، یعنی وال‌استریت است. به همین علت است که نام این جنبش ،«وال‌استریت را اشغال کنید» انتخاب شده است. معترضان، خواستار وضع قوانین و مقرراتی در مورد اخذ مالیات بیشتر از این بخش هستند.

اما برخی تحلیلگران معتقدند که حکایت دیگری در پشت صحنه این اعتراضات وجود دارد و آن، سناریوی طراحی شده از سوی "حزب دموكرات" برای ایجاد فشار بر "جمهوریخواهان" جهت موافقت با لایحه گرفتن مالیات اضافه از پولداران است زیرا، جمهوریخواهان هم اکنون با دو پیروزی پیاپی در انتخابات كنگره و سنا، عملاً قوه قانونگذاری آمریكا را در اختیار دارند، و در این شرایط حاضر نیستند به هیچ وجه با لایحه دولت باراك اوباما برای گرفتن مالیات اضافه از میلیونرها موافقت كنند، چرا كه این موضوع، علاوه بر تأثیر منفی بر لابی های سرمایه داری حامی آنها، می تواند برگ برنده ای برای دموكراتها در انتخابات ریاست جمهوری تابستان آینده باشد كه مجوز تداوم حضور دموكراتها را در كاخ سفید صادر كند. از سوی دیگر، جمهوریخواهان می خواهند در مقابل اعتراضات وال استریت نیز قرار نگیرند و در ظاهر به سوی احساس همدردی و حمایت معنوی از معترضان وال استریت حركت می كنند، اما در باطن، اعتراضات وال استریت را پروژه دموكراتها برای تحت فشار قرار دادن خود می دانند.

با این حال، تجربه جریانات اعتراضی در آمریكا نشان می دهد در بحرانها و معضلات اجتماعی، ایجاد و دامن زدن به اعتراضات خیابانی و سمبلیك، به منزله سوپاپ اطمینانی برای حاكمیت ایالات متحده عمل می كند و از این رو بسیاری معتقدند جنبش وال استریت نه به عنوان نهضتی ضداقتصاد آزاد و سرمایه داری و لیبرالیسم، بلكه ترفندی از سوی سیستم سرمایه داری برای مدیریت اعتراضات اجتماعی است.